هیچ چیز و همه چیز

بینا...
عارف به همه چیز
هیچ چیز را انکار نمیکند...

قدرت...
( لاکشمی )
ثروت ثروت مند ترین ثروت مندان
از ثروت من است"
اما خود در ثروت فقر زندگی میکنم...

درک...
در فقر ثروتیست
که " ثروتمندان عالم فقیر" انند...


هیچ چیز و همه چیز.

در حالت رویا و بیداری _
هم فکر موجود است
و هم بدن و هم جهان افرینش
اما در حالت خواب عمیق _
نه فکر هست و نه بدن و نه جهان افرینش.
بدین ترتیب
فکر و بدن و جهان افرینش جملگی از ( هیچ ) میباشند.
چرا اینکه:
انها همه غیر حقیقی و مجازی هستند.
توقف فکر یعنی نور طبیعی ( همراه با تاریکی غیر طبیعی )
فعالیت فکر یعنی تاریکی غیر طبیعی ( همراه با نور غیر طبیعی ).
بدین ترتیب
فکر که از کار باز ایستاده شده باشد
نور است
خداست یا خودی حقیقی میباشد.
فکر که در کار باشد
من غیر حقیقی یا ( بنده ) است.
بنا بر این "
در هر یک از شما
نور طبیعی وجود دارد ( یعنی خودی حقیقی شما )
و تاریکی طبیعی ( یعنی تجلی نور یعنی روح )
و تاریکی غیر طبیعی ( یعنی فکر )
و نور غیر طبیعی ( یعنی بدن و تمام جهان افرینش )
و اما نور طبیعی از طریق تاریکی طبیعی _
تاریکی غیر طبیعی را تجربه میکند یعنی میبیند .
و از طریق تاریکی غیر طبیعی نور غیر طبیعی را تجربه میکند یا میبیند.
خودی حقیقی از طریق روح فکر را تجربه میکند .
و از طریق فکر بدن و جهان افرینش را تجربه مینماید.
بنا بر این
خودی حقیقی تا ان زمان که فکر و بدن وجود ندارند - تجربه نمیکند.
پس خودی حقیقی از همه چیز جدا میباشد .
و در عین حال در همه چیز وجود دارد.



حداقل نور تاریکیست.

نور در تاریکی طبیعی - تاریکی غیر طبیعی
و نور غیر طبیعی موجود میباشد .
یعنی اینکه همان خودی حقیقی
در روح فکر و بدن ( جهان افرینش ) حضور دارد.
یعنی اینکه
خدا حضور دارد در"
1- خودی حقیقی ( به دور از همه چیز ) جدا از سه عالم )
2- روح ( که همه جا هست و تاریکی طبیعی را تشکیل میدهد ) یا ( هیچ ) گسترده
3- و در همه جا ( یعنی در همه چیز و همه جا و همه کس است )
4- فکر ( که محدود است و در همه ی بدنها وجود دارد )
5- بدن ( که محدود تر است و منزل خودی حقیقی یا ( پدر) میباشد ).



تاریکی نور را میبیند.

و اما هر ثانیه تاریکی طبیعی نور طبیعی را میبیند
و هر ثانیه تاریکی غیر طبیعی نور را میبیند .
یعنی روح - خودی حقیقی را میبیند
و فکر بدن و جهان افرینش را هم میبیند.
در خواب عمیق
تاریکی طبیعی ( روح )
نور طبیعی (خودی حقیقی ) را میبیند
و در حالت بیداری
همان تاریکی طبیعی ( یعنی روح )
به تاریکی غیر طبیعی ( یعنی فکر ) تبدیل میگردد.
لذا میتوان گفت که در حالت بیداری
روح و فکر به یکدیگر پیوسته اند
و در بدن و جهان افرینش هستی دارند
اما در حالت خواب عمیق
بدن و جهان افرینش وجود ندارند
(زیرا که) فکر در روح غرق میگردد.