مردم اگر چنانچه بخواهند زندگی جاویدانی که (منجی) آورنده ان هست را به ارث برند باید فکرشان کاملا از هر نوع خودخواهی و تنگ نظری تهی گردد.
مسلما وادار نمودن آنها به کنار گذاردن خودخواهی و تنگ نظری کار آسانی نیست.
این اتفاقی نیست که مردم به غنی و فقیر، محروم و نازپرورده، حاکم و محکوم، رهبر و توده، ظالم و مظلوم، اعلا و پست، برنده و بازنده تقسیم شده اند.
این تفاوت ها به وسیله کسانی به وجود آمده که در اثر جهل روحانی به این تقسیمات دل بسته اند و چنان در افکار و احساسات خودسرانه خود غوطه ورند که حتی به خودسری خود نیز واقف نیستند.
آنها عادت کرده اند که زندگانی را به قسمت های مختلف تقسیم کنند و حاضر نیستند که دست از جدا اندیشی خویش بردارند.
وقتی شما در کار روحانی قدم می نهید وارد محدوده تقسیم بندی هایی می گردید که مردم حاضر نیستند از آنها دست بکشند و سعی بر این دارند که آگاهانه یا نا آگاهانه این تقسیمات را جاویدان سازند.